ดนตรี เป็นเสียงและละโครงสร้างที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบแบบแผน ซึ่งมนุษย์ใช้ประกอบกิจกรรมศิลปะที่เกี่ยวข้องกับเสียง โดยดนตรีนั้นแสดงออกมาในด้านระดับเสียง (ซึ่งรวมถึงท่วงทำนองและเสียงประสาน) จังหวะ และคุณภาพเสียง ซึ่งความหมายอย่างกว้างของดนตรีคือ กิจกรรมการแสดงออกทางวัฒนธรรม (une activité culturelle) ของมนุษย์ที่เกี่ยวกับการขับร้อง รวมถึงการสร้างจังหวะและทำนอง ดนตรีจึงมีความสำคัญ ไม่เพียงแค่ในเชิงการสื่อสาร หรือการใช้เพื่อความบันเทิงและในพิธีกรรม แต่ยังรวมถึงความสำคัญในด้านศิลปะ และด้านสุนทรียศาสตร์ อีกด้วย ประเภทของดนตรี 1.ดนตรีพื้นบ้าน ดนตรีพื้นบ้าน เป็นสิ่งที่แสดงออกถึงเอลักษณ์ วัฒนธรรมเฉพาะถิ่น แม้จะอยู่ในประเทศเดียวกันดนตรีพื้นบ้านอาจจะมีความแตกต่างกันออกไปตามท้องถิ่นและวิถีชีวิต เป็นได้ทั้งการเล่นเครื่องดนตรีอย่างเดียว หรือขับร้องคลอไปกับดนตรีบรรเลง หรือจะมีแค่การขับร้องเท่านั้น เนื้อหาของเพลงเป็นแบบเรียบง่าย ไม่มีความซับซ้อน มักจะเล่นไปตามลักษณะของกิจกรรม เป็นธรรมชาติ เช่น เพลงกล่อมเด็ก โดยจุดหมายของเพลงคือต้องการให้เด็กผ่อนคลายและหลับลงไปในที่สุด 2.ดนตรีศิลป์ เป็นดนตรีที่ถูกประพันธ์ขึ้นมาอย่างมีแบบแผน เป็นระเบียบ ผู้ประพันธ์จะเน้นที่ความสวยงามแสดงออกถึงศิลปะทางดนตรี เพื่อให้ผู้ฟังได้รับรู้อรรถรสเคลิ้มไปกับบทเพลงเพียงอย่างเดียว ไม่สามารถนำเพลงไปใช้ในกิจกรรมอื่นๆได้ อาทิ ดนตรีวัฒนธรรมตะวันตก, ดนตรีคลาสสิค ขึ้นอยู่กับรูปแบบและการพัฒนาของแต่ละยุคสมัยรวมไปถึงดนตรีประจำชาติที่เรียกกันว่า Traditional Music บางครั้งก็ถูกนำไปบรรเลงในราชสำนัก 3.ดนตรีสมัยนิยม ความหมายของดนตรีสมัยนิยมน่าจะเป็นคำจำกัดความที่ตรงๆ คือ ประเภทดนตรีที่ได้รับความนิยมในสังคมนั้นๆ ไมว่าจะเป็นกลุ่มชน หรือเชื้อชาติ …
ประเภทของดนตรี
